تعطيلات طولاني نوروز امسال فرصتي خوبي بود براي مطالعه كتابهاي مورد علاقهام. از ميان اين كتابها "رياضيدانان نامي" نوشته "اريك تمپلبل" و ترجمه دكتر "حسن صفاري" از كتابهايي است كه با اينكه بارها و بارها از سنين نوجواني آن را ميخواندم، مرور دوبارهاش باز هم رويم تأثير زيادي ميگذارد.
اين هم چند گزيده از آنچه خوانده ام:
من همواره ملاحظه كردهام كه در مورد هر كسي شدت ادعا و خودستايي تناسب معكوس با ميزان لياقت وي دارد و اين موضوع را براي خويش همچون اصلي اخلاقي پذيرفتهام. (ژوزف لويي لاگرانژ)
همه نمودهاي طبيعت نتايج رياضي عده معدودي قوانين تغييرناپذير هستند. (پيير سيمون لاپلاس)
دانشمندي كه شايسته اين نام باشد و خاصه رياضيدان در كار خود همان احساس هنرمند را دارد و لذتي كه درك ميكند همان اندازه و صاحب همان ماهيت است. (هانري پوانكاره)
صاحب فكري خلاق كه بسياري از ميوههاي فكر خود را كنار ميگذارد و فقط به برخي از آنها توجه كامل ميكند بهتر به صلاح علم عمل ميكند يا آن ديگري كه همه را رسيده يا نارسيده ميچيند و تن به خطر ميدهد كه اين ميوهها در همه جا ساقط شوند و بر حسب مقتضيات باد و زمان رسيده شوند يا پوسيده گردند؟ (اريك تمپل بل)
اكتشافات رياضي اعم از كوچك يا بزرگ هيچوقت بوسيله توليد خودبخود انجام نميگيرد و لازمه آنها در تمام موارد وجود سرزميني است كه با معلومات مقدماتي مستحكمي تخمپاشي شده باشد و كوششي در عين حال وجداني و غير وجداني اين سرزمين را آماده ساخته باشد.
هر كاري كه بوسيله دو نفر انجام گيرد، هر يك از آن دو سهم خود را در انجام آن بيش از نصف ميدانند. (گادفري هارولد هاردي)
هر روز زماني را صرف يادگيري مطلب جديدي از منابع ممتاز كنيد، چيزي كه متمايز از مسأله تحقيقاتي باشد كه روي آن درحال كار هستيد، و به ياد داشته باشيد كه اين تمايز ممكن است موقتي باشد. (اروينگ كاپلانسكي)